Salı, 19 Ocak 2010 03:19 | tarmagan tarafından yazıldı. | |
Da Vinci Robotu:
Hiç ummadığınız bir anda ameliyathanede size gayet robotik bir sesle “Sizi ameliyat edecek olan robot doktor benim “ diyen günlere az kaldı der isek ne kadar inandırıcı olabiliriz? Bilim kurgu romanlarının sinamalaştırılmış ürünlerinde karşımıza çıktığında hayret etmeyeceğimiz ama günlük yaşamımızda karşılaşacağımızda şaşacağımız bu uygulamalara az kaldı desek yeridir.
Salı, 19 Ocak 2010 03:21 | tarmagan tarafından yazıldı. | |
Ebeveyn olma:
Yetişkin olmayla tırmanılan , fakat inişli çıkışlı gidilen uzun ince bir yolda toplumsal yaşayışların belirlediği rol modeller , bugün önemini artırmasıyla birlikte halen ilgi alanımızı çekmeye devam etmektedir.Bunlar arasında öncelikle cinsiyet faktörü belirleyici olmuştur;kadın ve erkek olarak.Biz daha teferruatlı olan belirlemelere dalıp kaybolmadan kadın ve erkek üzerinden gidip aile modeline kısacık bir değinelim isterim.
Pazartesi, 05 Temmuz 2010 18:27 | tarmagan tarafından yazıldı. | |
Dört yaştaki gibi değildi ya da beşteki!
Bu yıl, doğru bir başlangıç yapıp yapmadığımızın endişesi; okul seçimi, belki de en önemlisi iyi bir öğretmen beklentisi,
omuzlardaki yükün nedenli ağır olduğu gerçeğine yeterli bir sebepti bizler için.
Salı, 19 Ocak 2010 16:28 | tarmagan tarafından yazıldı. | |
Sağlığımız:
Gün geçmiyor ki,bir çok tv kanalında, kiminde de hekim ünvanı da olan kişilerin, bitkisel kökenli her derde deva ilaç niyetine bol çeşitli ürün tanıtımına ya da bitkilerle beslenme ilişkilerine yönelik programlara katılışlarına rastlamaktayız.İnsan aklı sormadan duramıyor;”Neden?” diye.
Perşembe, 06 Mayıs 2010 14:20 | tarmagan tarafından yazıldı. | |
Yaşlılarımız:
Yaşlı kadın,dışarıdan baktığınızda çok asabi dedirtecek kadar ciddi bir yüz hatlarına sahip.Ama,sizi fark edecek kadar yakınına vardığınızda nasıl da değişiyor hali!Yüzü,bu kez tüm sevecenliği ile gülümsüyor ve zorlukla kaldırdığı elleri ile sizi selamlıyor.Her kimi görse aynı şekilde,tüm gün bıkıp usanmadan,sanki bir iş edinmiş kendisine.
Perşembe, 06 Mayıs 2010 14:19 | tarmagan tarafından yazıldı. | |
Yitirdiklerimiz:
Bir çift kanadını çırparak uzaklaşıncaya kadar hiç farkında değildim orada bulunuşunun.Ne zaman ki tüm beyazlığınla uçuverdiğinde pencere önündeki güvercin,hastane yatağında solgun görünen bedeni de bembeyaz kesilmişti artık.Can uçmuştu!Tüm bedendeki kanı, O’nu daha fazla yaşatmak için yaşam siklüsüne dönerken oluşan pamuk beyazlığı,o son anlarda yüzüne doluşup elmacık kemiklerinde allık oluşu nasıl da bir güzellik katmıştı.Ölüm hali güzelliği!Ölümü dahi güzellikle karşılamış son hallerini dimağlarımıza tablolaştırmıştı.Biliyorum kabullenmek zordu,ama öğrettikleriyle bizde yaşayacaktı,emanet ettikleriyle teselli bulup yaşayacaktık.