| Yitirdiklerimiz: Bir çift kanadını çırparak uzaklaşıncaya kadar hiç farkında değildim orada bulunuşunun.Ne zaman ki tüm beyazlığınla uçuverdiğinde pencere önündeki güvercin,hastane yatağında solgun görünen bedeni de bembeyaz kesilmişti artık.Can uçmuştu!Tüm bedendeki kanı, O’nu daha fazla yaşatmak için yaşam siklüsüne dönerken oluşan pamuk beyazlığı,o son anlarda yüzüne doluşup elmacık kemiklerinde allık oluşu nasıl da bir güzellik katmıştı.Ölüm hali güzelliği!Ölümü dahi güzellikle karşılamış son hallerini dimağlarımıza tablolaştırmıştı.Biliyorum kabullenmek zordu,ama öğrettikleriyle bizde yaşayacaktı,emanet ettikleriyle teselli bulup yaşayacaktık. |
![]() |
| Şimdi,onca zaman geçtiği halde,sabah pencereden yine onları seyrederken hatırlamadan edemedim.Kanatları özgürce çırparak uçuşlarının beni yine o güne götürüşünde nedendir bilinmez acılarım donmuş gibi.İçim acıyor ama hissetmiyorum.Anılarımdaki tozların alındığı her yılki gibi bir gün.
|







Yorumlar